Ontdek het verhaal achter Fonsies

Hi, ik ben Kiana! 👋 24 jaar, mama van onze kleine deugniet Lewis (2,5), trotse hondenmama van onze Pomsky Luna (5) en de wederhelft van Matthew, die – net als ik – de sprong naar het zelfstandig ondernemen heeft gewaagd enkele jaren geleden.

Wij wonen in het mooie Leopoldsburg. En tussen ons gezegd en gezwegen... ik droom stiekem al van een gezellig Fonsies-winkeltje of een leuke pop-up waar ik jullie in het echt kan ontvangen. Dromen mag, hè? 🤍

Door de week vind ge mij als zorgkundige, een job die ik met heel mijn hart doe. Maar eerlijk? Zoals zoveel mama's en zorgverleners vergat ik mezelf onderweg soms een beetje. Fonsies is voor mij veel meer dan een webshop. Het is mijn uitlaatklep, mijn creatieve plekje en vooral iets waardoor ik mezelf stilletjes aan terug aan het vinden ben. En amai... dat doet deugd.

Nog een paar weetjes over mij? ge moogt mij altijd wakker maken voor sushi. Op een zonnig terrasje kies ik zonder twijfelen voor nen Aperol Spritz of ne Pornstar Martini (liefst allebei, maar we houden het braaf 😉). Ik hou van gezelligheid, ne goeie babbel en de kleine dingen die den dag zoveel schoner  kunnen maken.

Ik ben kei blij dat ge de weg naar Fonsies gevonden hebt. Hopelijk voelt ge hier evenveel liefde en warmte als ik.

Welkom bij Fonsies! 💛

Die vraag krijg ik wel eens. En eerlijk? Het antwoord betekent meer voor mij dan ik ooit in een paar woorden kan uitleggen.

Fonsies is genoemd naar mijn opa, of beter gezegd: de Va. Zijn echte naam was Fons.

de Va en de Moe woonden vlak naast ons, waardoor ik eigenlijk een beetje mee door hen ben opgevoed. de Va was mijn veilige haven, mijne grootste supporter en – zonder dat hij het misschien zelf besefte – veertien jaar lang ook een echte vaderfiguur voor mij.

Ik was zijn "prottemieke" en hij... hij was mijn alles.

de Va was overal gekend. Als iemand vroeg wie ik was, zei ik steevast: "Ik ben de kleindochter van de Fons." Meer uitleg was er niet nodig, want iedereen kende hem. Tot op vandaag draag ik zijn achternaam met ongelooflijk veel trots.

In 2015 kregen we het zwaarste nieuws. Na een zware hersenbloeding hebben we afscheid moeten nemen van hem. Er gaat geen dag voorbij waarop ik niet effkes aan hem denk.

Toen ik op zoek ging naar een naam voor mijn webshop, voelde geen enkele naam juist... tot Fonsies in mij opkwam. Vanaf dat moment wist ik het. Deze naam draagt een stukje van hem met zich mee.

Voor de buitenwereld is Fonsies misschien gewoon ne naam. Voor mij is het een dagelijkse herinnering aan de man die mij mee heeft gevormd, die altijd in mij geloofde en die ongetwijfeld de fierste supporter zou zijn geweest van dit avontuur.

Ik geloof graag dat hij hierboven af en toe eens meekijkt en denkt: "Da's mijn prottemieke toch maar schoon aan 't doen." 🤍

En dat... dat maakt Fonsies voor mij onbetaalbaar.